رکاب نوع B

رکاب
دسته صاف، انتهای بالای دسته سوراخ شده، کل رکاب به شکل دیگ گرد است و جلوی پا پیچیده شده است. رکاب رکابی با ویژگی های منطقه ای متمایز است که فقط در ژاپن و قسمت جنوبی شبه جزیره کره یافت می شود. فرآیند تولید رکاب به دو نوع تقسیم می شود: یکی اینکه ابتدا رکاب درست می شود و سپس رکاب در قسمت جلوی حلقه رکاب پیچیده شده با چرم. مورد دیگر این است که چوب را به صورت رکابی به شکل گلدان بچرخانید. رکاب دوم بعدها در قرن هفتم ظاهر شد. رکاب ها را می توان با توجه به فرآیندهای مختلف ساخت به دو زیر گروه تقسیم کرد.
نوع Ba: رکاب هایی که با رکاب کتری چرمی پوشانده شده اند، روند تغییر مشابه دسته مستقیم روی رکاب است. با توجه به تغییر رکاب و پدال می توان آن را به سه نوع تقسیم کرد.
· نوع BaI: دسته مستقیم بلند، انتهای بالای دسته سوراخ شده، شبیه حلقه رکاب نوع AII با کیف چرمی (جدول I، 31). رکاب BaI فلزی با هسته چوبی است. هم از نظر شکل و هم از نظر جنس نشان می دهد که رکاب BaI و رکاب AII رابطه خاصی با هم دارند. می توان گفت که رکاب BaI محصول بومی سازی همه رکاب ها است.
نوع BaII: ساقه مستقیم بلند، از طریق انتهای بالایی ساقه رکاب، پدال به شکل نیمه ماه است (جدول I، 34). رکاب BaII در قرن ششم با استفاده از قاب حکاکی فلزی پیچیده شده با هسته چوب، در پایان قرن ششم به تدریج با رکاب های فلزی جایگزین شد.
· نوع BaIII: رکاب تا حد زیادی کوتاه می شود تا یک گردن ساقه تشکیل شود، نخ پهن به حلقه حک شده متصل است، پدال به شکل نیمه ماه است و رکاب از فلز ساخته شده است.
Bb: رکاب چوبی، از چوب، شکل آن مانند رکاب BaII است، اما جنس آن متفاوت است (جدول I، 36). محبوب در قرن هفتم.