رکاب نوع A

رکاب تقاطع ساق راست
ویژگی کلی یک دسته مستقیم با یک ضربدر روی دسته است. روند تکامل این نوع رکاب به این صورت است که دسته عرضی در حال کوتاه شدن و پدال گسترده تر می شود. اگرچه شکل حلقه رکاب متفاوت است، اما ویژگی های متمایز The Times مانند ساقه رکاب و پدال را ندارد، بنابراین مبنای اصلی برای کسری نیست. با توجه به تغییر دسته و پدال رکاب، رکاب های نوع A را می توان به هشت نوع زیر تقسیم کرد:
نوع هوش مصنوعی: رکاب دسته مستقیم با هسته چوبی.
ساقه رکاب یک نوار بلند است که نسبت طول آن به ارتفاع رکاب حدود نصف است، قسمت بالایی ساقه سوراخ شده و ریشه ساقه باریک است. بدنه رکاب به همان ضخامت است و پدال کمی به سمت بالا بلند شده است. این رکاب از هسته چوب، سه نان مس یا چرم ساخته شده است.
رکاب های هوش مصنوعی در اواسط قرن سوم تا اواسط قرن چهارم در چائویانگ، استان لیائونینگ ظاهر شدند، همه از مقبره های Xianbei.
نوع AII: رکاب فلزی با روکش هسته چوبی با دسته مستقیم.
ساقه رکاب کوتاهتر از نوع I است، برای یک نوار کوتاه، نسبت طول و ارتفاع رکاب کمتر یا مساوی یک سوم است، قسمت بالای دسته دارای مستطیل است، ریشه ساقه کمی باریکتر از قسمت بالایی است. . پدال کمی محدب است و عرض آن اساساً یکسان یا کمی بیشتر از ضخامت بدنه رکاب است.
رکاب های AII از هسته چوب، چهار قطعه مس نان (معمولاً طلایی) یا آهن ساخته می شوند. رکاب AII در قرن چهارم در شمال شرقی چین رایج شد و در قرن پنجم تا ششم در شبه جزیره کره و ژاپن رایج بود.
نوع AIII: رکاب فلزی ساق بلند و مستقیم.
ساقه رکاب بلند و قسمت انتهای بند ساق پهن است و عرضی مستطیل یا مربع است. پهنای پدال از ضخامت بدنه رکاب بیشتر است و برخی از پدال ها برآمدگی های کوچکی دارند.
قدیمی‌ترین نمونه رکاب‌های نوع AIII در مقبره نقاشی‌شده تابوت سلسله وی شمالی در گویوان، نینگشیا (ایستگاه کاری آثار فرهنگی شهرستان گویوان، 1984:)، به تاریخ 484-486 پیدا شد (سان جی، 1996:122). اما این نوع رکاب‌های فلزی دسته‌ای بلند در زمان محبوب ما طولانی نیست، به سرعت با رکاب‌های سبک جدید جایگزین می‌شوند. تا قرن هفتم در کره و ژاپن استفاده می شد.
نوع AIV: رکاب فلزی با پدال باریک و دسته مستقیم.
رکاب تا حد زیادی کوتاه می شود و قسمت متصل به حلقه عرضی به شکل ستونی کوتاه است که به شکل گردن ساقه است، به طوری که ساقه مانند "گوش" صاف روی حلقه رکاب به نظر می رسد (محققان شوروی به آن "با گوش نازک" می گویند. رکاب)، و رکاب به شکل سر یا مربع است. نخ در قسمت میانی یا پایینی رکاب قرار دارد. پدال‌ها عموماً صاف‌تر و یا کمی خمیده‌تر به سمت پایین هستند و عرض آنها بیشتر از ضخامت رکاب است، اما مانند رکاب‌های فلزی بعدی، برآمدگی در وسط پدال‌ها ندارند.
رکاب های AIV از فلز و بیشتر از آهن و همچنین از مس ساخته شده اند. اولین علامت افقی اسب به سبک AIV که می توانیم ببینیم رکاب آهنی است که از مقبره لی شیان در گویوان، نینگشیا، به تاریخ 569 کشف شده است. رکاب های AIV تقریباً در سراسر اوراسیا به طور گسترده توزیع شده اند.
نوع AV: حلقه رکاب نعل اسبی رکاب فلزی ساقه مستقیم.
ساقه نقره ای به شکل سر یا مربع است و در قسمت میانی یا پایینی ساقه رکاب سوراخ شده است. حلقه رکاب نعل اسبی، رکاب پهن، برآمدگی عرضی در وسط وجود دارد و دو طرف آن کمی به سمت پایین غلتانده شده است.
رکاب های AV فلزی هستند که عموماً از برنز ساخته می شوند. علامت‌های ضربدری اسب AV با استفاده از تکنیک‌های تذهیب، بسته‌بندی نقره یا متالیزاسیون بسیار غنی تزئین شده‌اند و بسیار نفیس هستند، که در میان آنها ممکن است درجاتی وجود داشته باشد. تعداد این رکاب ها نادر است و تنها موارد کمی در مغولستان داخلی، شانشی و حوضه مینوسینسک روسیه یافت شده است.
نوع AVI: رکاب های فلزی با پدال های پهن و دسته های مستقیم.
ساقه رکاب عمدتاً مربع است و شکل سر را نیز دارد. نخ در قسمت میانی یا پایینی رکاب قرار دارد. پدال عریض است، قوس کمی رو به پایین است، یک برآمدگی عرضی در وسط وجود دارد، هر دو طرف به سمت پایین غلت می‌خورد و برخی از پدال‌ها دارای سوراخ‌های مشترک هستند. رکاب های AVI تقریباً در سراسر اوراسیا به طور گسترده توزیع می شوند.
نوع AVII: رکاب بیشتر کوتاه می شود و گردن تخریب می شود. سوراخ کردن پهن می شود و موقعیت آن بسیار نزدیک به حلقه رکاب است: معمولاً بلافاصله بالای حلقه رکاب یا بین ساقه رکاب و حلقه رکاب قرار دارد. مقبره‌های وایکینگ‌های اروپایی (قرن نهم-11) به‌صورت رکابی ظاهر می‌شدند: حلقه رکاب بلند، حلقه رکاب برای انتهای بالایی لباس پهن، و برخی از آن‌ها با بالا رفتن می‌پوشند. رکاب وایکینگ در اصل همان رکاب AVI است. رکاب های AVII تقریباً در سراسر اوراسیا به طور گسترده توزیع می شوند.
نوع AVII: شفت رکاب تخریب می شود، فقط حلقه رکاب باقی می ماند و تیر حلقه رکاب سوراخ می شود.
رکاب های AVII نماینده معمولی رکاب های فلزی در قرن 10 هستند و بعداً به تدریج به جریان اصلی رکاب در اوراسیا تبدیل شدند.